تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)
یک شعر _. نویسنده: - جمعه ۱۳۸٥/٤/۳٠

***

 

 

 

سرانجام من چیست؟ 

 

 

 

فرشته ای بی بال 

 

خسته ای آواره 

 

رهرویی بی راهوار.

 

 

 

در کناره روشن جنگل

صیادی نیست.

 

 

 

سرانجام من این جاست 

 

روی بام خاکستری دنیا 

 

چقدر باد می وزد

 

چقدر پرنده

 

بیصدا می خواند 

 

چقدر اتش 

 

فسرده است.

 

 

 

جایی هست ،آیا بی غم.

 

 

 

 

 

 

از کتاب در دست انتشار : این تاج خار 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

در کشور ما همیشه نگاه قانونگزاران یک نگاه مردانه بوده و برابری جنسیتی هیچگاه در تصویب قوانین در نظر گرفته نشده است. این نابرابری ها که از قانون اساسی گرفته تا قوانین عادی به چشم می خورد بر زندگی روزمره تک تک ما زنان تاثیر مستقیم دارد و به صورت های مختلف ما را در بن بست قرار داده و از حقوق انسانی بدیهی مان محروم می کند. از همین رو است که تلاش برای کسب حقوق برابر و بهبود وضعیت زنان، از زمان مشروطه تا کنون جزو یکی از خواسته های اساسی زنان بوده است. خواسته ای که همواره در کشاکش تغییر و تحولات سیاسی نادیده گرفته شده و گاه به گاه با یک دستور حکومتی اعطا و با دستوری دیگر لغو شده است و خواسته های زنان نه به عنوان یک اولویت بلکه با یک نگاه ابزاری مورد توجه حکومت ها قرار گرفته است.

 

1.ازدواج:
زن با ازدواج یکسری از حقوق خود همچون: تعیین اقامتگاه، اجازه سفر و خروج از کشور را از دست می دهد و اشتغال او مشروط به اذن همسر می شود. زن همچنین با ازدواج مکلف به تمکین از مرد می شود به گونه ای که بر اساس قانون هرگاه مرد اراده کند زن باید آماده برقراری رابطه جنسی باشد. نابرابری در سن ازدواج نیز یکی دیگر از موارد تبعیض در حقوق ازدواج است. سن ازدواج مقرر شده در قانون برای دختر 13 سالگی است و پدر می تواند با اجازه دادگاه دختر را قبل از این سن نیز شوهر دهد و علاوه بر این دختران باکره برای ازدواج حتما باید اجازه پدر و جد پدری را داشته باشند وگرنه آنها می توانند بعد از ازدواج عقد نکاح را از طریق دادگاه ابطال کند.ریاست خانواده نیز بر اساس قانون مدنی به طور مطلق در اختیار مرد است. ضمنا زنان ایرانی نمی توانند بدون اجازه وزارت کشور با فرد خارجی ازدواج کنند ولی این محدودیت برای مردها وجود ندارد.

 

2.طلاق:
طبق قانون طلاق حق مرد است و مرد می تواند هر وقت که بخواهد زنش را طلاق بدهد.اما در صورتیکه تقاضای طلاق از سوی زن مطرح شود او باید مواردی همچون : سو رفتار همسر، ندادن نفقه، اعتیاد و حبس بودن همسر و .... را اثبات کند، که اثبات این موارد در دادگاه بسیار مشکل است و در اغلب اوقات زن پس از گذراندن یک زمان چند ساله موفق به اثبات آن می شود.البته در این موارد نیز زنان برای رهایی خود از قید ازدواج باید مهریه خود را ببخشند.

 

3. ولایت و حضانت فرزندان:
در قانون ما حضانت و ولایت فرزندان دو مفهوم جداگانه دارد.حضانت به معنای نگهداری فرزند است و ولایت به معنای سرپرستی و اداره امور مالی، تصمیم در مورد تحصیل، محل زندگی، اجازه خروج از کشور،اظهار نظر و اجازه در مورد مسائل درمانی بچه و موارد دیگر .... است. بر اساس قانون مدنی مادر هیچ وقت نمی تواند سرپرست فرزندش باشد و حتی در صورت نبودن پدر و جد پدری نیز سرپرستی فرزندان به او تعلق نمی گیرد و تنها می تواند قیم فرزند خود باشد که در آن صورت هم اداره سرپرستی زیر نظر دادستانی کشور بر کارهای مادر نظارت دارد و حتی حق فروش اموال فرزندان نیز به عهده اداره سرپرستی است.
در رابطه با حضانت نیز: مادر پس از طلاق، حضانت فرزندان را از دست می دهد و فرزندان مشترک فقط تا سن 7 سالگی تحت حضانت مادر هستند و البته در همین زمان نیز اگر زن ازدواج کند، حق حضانت فرزندانش را از دست می دهد.

 

4.ارث:
بر اساس قانون مدنی ایران زمانی که پدر و مادر فوت کنند و فرزند دختر و پسر داشته باشند. پسران دو برابر دختران ارث می برند.
در صورت فوت زن یا شوهر نیز ارث بردن آنها از همدیگر نابرابر است چون در صورت فوت شوهر اگر مرد فرزند داشته باشد زن یک هشتم از اموال وی را و در صورتیکه فرزند نداشته باشد یک چهارم اموال او را می برد و آنهم فقط از اموال منقول و اعیانی غیر منقول (قیمت خانه، درخت بدون در نظر گرفتن زمین آنها) اما شوهر در صورت فوت زنش اگر زن فرزند داشته باشد یک چهارم از کل اموال و در صورت نداشتن فرزند نصف اموال را به ارث می برد. اگر زن ورثه دیگری نداشته باشد کلیه اموال به شوهر می رسد در صورتیکه اگر شوهر ورثه ای نداشته باشد یک چهارم اموال را زن ارث می برد و بقیه به دولت می رسد.بدبختی آنجا است که مردی بمیرد و چند زن داشته باشد. همان سهم یک هشتمی یا یک چهارمی بین تمامی زنانش تقسیم می شود.

 

5. تابعیت:
طبق قانون مدنی در صورت ازدواج زنان تابعیت شوهر خود را کسب می کنند و تا زمانی که متاهل هستند نمی توانند ترک تابعیت کنند. متاسفانه در کشور ایران تابعیت پدر به فرزندان داده می شود و حتی اگر زنی ایرانی در ایران با مرد خارجی ازدواج کند و فرزندش در ایران متولد شود باز ایرانی به حساب نمی آید و فرزند او بیگانه ای بیش نیست.زنان ایرانی که با افغانی ها ازدواج کرده اند و هم اکنون مجبور به ترک کشور هستند نمونه بارز این مسئله هستند.

 

6. سن مسئولیت کیفری:
سن مسئولیت کیفری برای دختران 9 سال قمری(8 سال و 9 ماه شمسی) و برای پسران 15 سال قمری(14 سال و 6 ماه شمسی) است. به گونه ای که اگر دختر 8 ساله که بچه ای بیش نیست مرتکب خطایی شود با او مثل یک انسان بزرگسال رفتار می کنند و تمامی مجازاتی را که قانون در نظر گرفته است(حتی اگر اعدام باشد) برای او نیز صادر می شود. تنها استثنا هم این است که حکم پس از رسیدن به 18 سالگی اجرا می شود و کودک مجرم این مدت را باید در زندان بگذراند.

 

7. دیه:
در قتل غیر عمد و یا شبه عمد دیه زن، نصف دیه مرد است و در صدمه دیدن اعضا نیز دیه ای که به زن تعلق می گیرد نصف دیه مرد است.

8. تعددد زوجات
از دیگر موارد نابرابری در ازدواج نیز بحث تعدد زوجات است. به گونه ای که مرد می تواند 4 زن عقدی و بی نهایت زن صیغه ای داشته باشد.


9.شهادت:

در بعضی موارد زنان حق شهادت دادن ندارند، مثل زنای محصنه،عفو از قصاص، وصیت و .... در مواردی هم که شهادت زن پذیرفته می شود، شهادت زن نصف مرد به حساب می آید و معمولا در مورد واقعه ای که زنان شهادت می دهند باید یک مرد نیز در آن مورد شهادت دهد.

 

10.قضاوت

بر اساس قوانین فعلی زنان حق قضاوت ندارند، یعنی یک زن قاضی نمی تواند در دادگاه های ایران رای صادر کند و یا یک تصمیم قضایی بگیرد.زنان با پایه قضایی در قوه قضائیه استخدام می شوند اما به عنوان مشاور در دادگاه ها خدمت کرده و قضات مرد در دادگاه های خانواده در پرونده ها جاری نظر آنان را می پرسند اما مکلف به تبعیت از این مشاوره نیستند.

  نظرات ()
پینک فلوید نویسنده: - یکشنبه ۱۳۸٥/٤/٢٥

پینک فلوید:

Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Dont give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, Im coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, standing in the road
Always doing what youre told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, dont tell me theres no hope at all
Together we stand, divided we fall.

.

  نظرات ()
زن و نگاه جامعه2 نویسنده: - شنبه ۱۳۸٥/٤/۱٧

من نه معتقد به مرد سالاریم ونه معتقد به زن سالاری بلکه به انسان سالاری معتقدم.خواه این انسان زن باشد خواه مرد .اگر برای بدست اوردن برابری با مردها صرفا مرد ستیزی را پیشه کنیم راه درستی را در پیش نگرفته ایم زیرا اگر به واقعیت امر توجه کنیم می بینیم که مردان نیز خود قربانیانی از نوع دیگرند.انان نیز در اجتماع قربانی گاه جهل خود و گاه قربانی ستم و نابزابزی میشوند.البته اینجا قصد دل سوزاندن بر انها را ندارم همین طور نیز قصد اشک ریختن بر مظلومیت زنان را نیز ندارم .اصلا در مورد هیچ کدام با دیده ترحم نگاه کردن خایز نیست .هر دو نوع این انسانها باید برای بدست اوردن انچه که سزاوار انند به دست به تلاش و تکاپو بزنند.زنانی می توانند به حقوق حقه خود لااقل در چهار دیواری خانه دست یابندکه طرز تلقی شان را نسبت به جنس زن دگرگون کرده باشند.زن باید اول از هر چیز صفاتی را که در طول تاریخ باعث جنس فروتر برای او شده دور بریزد

چرا مردهایی که ادعای فهم دارند  باز هم در چهار چوب خانه خود مر تکب اشتباهاتی از نوع مرد سالارانه می شوند.اری زمانی دراز لازم است که اقایان چشمایشان را بشویند و جور دیگری نگاه کنند.کدام مرد تاب تحمل برخوردی مشابه انچه که خود در خانه دارد متقابلا از سوی همسرش دارد.من از مردهای روشنفکر گاه رفتار هایی دیدهام که برایم سخت تاسف انگیز بوده است .

 

***

 

 

زنان ایرانی در فرهنگ و جامعه‌ای رشد می‌کنند که می‌توان، با استفاده از عبارت اخلاق بردگی نیچه، گفت که بینش و رویکرد بندگی و پذیرش بندگی را به آنها انتقال می‌دهد. زن ایرانی فرامی‌گیرد که به خود همچون تابعی از متغیر خانواده، همسر و جامعه بنگرد. بدو کمتر اجازه داده می‌شود تا فردیت و هویت مستقل خویش را بپروراند. احساسات و تمایلات او باید انعکاسی از علایق و منافع نیروهای خارج از وجود او و «مافوق» او باشند. این امر کم و بیش در مورد سایر اعضای جوامع سنتی هم صدق می‌کند،

 

. آنچه بیش از هر چیز دیگر ضروری است تأکید بر حقوق مساوی زنان با مردان و تنوع هویت زنانه یا، به‌طور کلی‌تر، تنوع هویت انسان است.

اما آنچه در میان این وظایف مهم‌تر از همه است طرح وجود و ارزش انسانی زن است. در مقابل باور و ایدئولوژی حاکم که بر ارزش زنانة زن بسان همسر و مادر تأکید می‌نهد، باید وجود انسانی برابر، متنوع و انعطاف‌پذیر زن را تصریح کرد. فمینیسم ایرانی باید به زنان نشان دهد که آنها می‌توانند بسان شهروندان و اعضای فعال جامعه در تمامی ارکان آن ـ و نه در حوزه‌های مختص زنانگی خود ـ فعال و نقش‌آفرین باشند.

 ***

 

 

 

من معتقدم که مردان روشنفکر هر قدر هم که داعیه برابری زن ومرد را داشته باشندو ان را حتی ترویج هم بدهند ودر این باب حتی ساعتها انرژی به خرج داده و صحبت کنند؛باز هم ان طور که باید و شاید نمی توانندخود سمبل به وجود اوردن این تساوی باشند چرا که چیزی از همان ابتدای زندگیشان در وجود انها نهادینه شده است که ان همانا حس برتری است واین حس هم از طریق خانواده و هم از طریق جامعه به انان همیشه القا شده بگذریم که این حس طی قرنها ژن به ژن انتقال یافته.به هر حال جامعه و خانواده از همان کودکی با انان به عنوان جنس برتر برخورد نموده است و این برخورد به انان اعتماد به نفس بخشیده وانان از این برتری نه تنها احساس بدی داشتند بلکه غرور و خود خواهیشان را به نحو احسن ارضا میکرد.براستی چه کسی است که از این که احساس برتری نمایید ناراضی باشد؟حال اگر مردان روشنفکربعدها به طی مرحله جوانی به ان درک میرسند که بر زنان برتری ندارند ولی درعمل ۵۰٪قادر به انجام این تساوی هستند چرا که شخصیت انان به گونه ای خلاف این شکل گرفته است و دیگر این که جو غالب جوی است که همیشه به سود انان است و این که اینان در مسیر خلاف بخواهند شنا کنند گاه از نفس میافتند .تا انجا که من میدانم دادن امتیاز به حریف همیشه کار اسانی نیست و به نیز به زیر امدن از تخت سالاری.اینجا که گفتم حریف نه به مفهوم که این دو رو در روی یگدیگرند بلکه حریف به مفهوم این است که در میدان کاکش تقسیم حق و حقوق وایجاد برابری این دو خواه نا خواه گاهی مجبورند رو در روی یگدیگر قرار گیرند ان هم بدین خاطر که امتیاز گرفتنی است نه دادنی.

****

حتما بار ها عبارت (زن ذلیل )را شنیده اید اما فکر نمی کنم (مرد ذلیل )را هم شنیده باشید.چون اصولا مر د ذلیل بودن قاعده است و زن ذلیل بودن استثنا ؛پس اگر زنی مرد ذلیل باشد نه چندان جای تعجب است و نه چندان خلاف قاعده رفته است تازه زن خوب و فرمانبر و پارسا است اما مرد زن ذلیل :اول از همه می پرسم شما میدانید چرا اقایان از انجام دادن امور خانه داری اخساس حقارت بهشان دست می دهد؟

دوم اینکه معانی مترادف مرد ذلیل در جامعه عبارتست از :مرد بی دست و پا و احمق و تو سری خور و چلفتی و بی عرضه .

واما مردان چه کنند که زن ذلیل نباشند:۱-تصمیمات مهم را در نهایت خودشان بگیرند حتی تصمیمات غیر مهم را نیز خودشان بگیرند البته مشورت با همسر را فراموش نکنند ولی این مشورت همیشه فرمالیته و بعد از گرفتن تصمیم باشد.

۲-کارهای بسیار پست خانه که انجام دادن ان در شان یک مرد نیست راهرگز انجام ندهند حتی اگر زنشان از انها بخواهد چون اصولا انجام این کارها مردان را از مردی و مردانگی دور میکند و برای انجام ندادن این کارها مثل ظرف شستن و حمام کردن بچه وجارو و نظافت منزل بهانه بسیار منطقی ای که عبارتست از (دوست نداشتن این کارها )را بیاورند.

۳- هیچ اقتداری بالاتر از این نیست که اقا جورابش را بگذارد زنش بشورد اخر چون برای شستن ان هیچ گونه وقتی ندارد وگرنه خودش می شست و خودشان در طول زندگیشان هرگز یک تکه از لباس زنشان را نشویند؛چه برسد به جوراب زنشان.

۴-ساعات خواب و بیداری تمام اهل خانه باید با ایشان تنظیم شود چون بالاخره شاخص ایشانند.

۵-چون مهمترین کار یعنی در اوردن پول به عهده ایشان است اگر خودشان خر جهای اضافی داشته باشند اصلا مهم نیست.

راستی شما نکته دیگری به نظر تان نمی اید؟

 

***

 

بیچاره زنهایی که ادعای برابری با مردها را میکنند.چرا؟چون این زنها علاوه بر اینکه وظایف خود را باید انجام بدهند چون ادعای برابری با مردها را کرده اند پس باید از عهده انجام وظایف انان نیز بر ایند ؛یعنی هم کار مردها را انجام بدهند و هم کار زنان را .تازه در صورتی که مورد تایید وتشویق قرار بگیرند به انها گفته میشود :خانمه عین یک مرد می مونه .یعنی در نهایت ارتقا درجه پیدا کرده و شده یک مرد .

اصلا به مردان متصف شدن  خودش یک نوع بالندگی است و به زنان متصف شدن یک نوع خوار شدن و صد دریغ وافسوس که یک زن در جامعه وقتی قدر و منزلت می یابد که دیگر زن نباشد بلکه مرد باشد.

نمی دانم ایا در تمام فرهنگها این گونه است یا نه؟

بنا بر این تعدادی از دختر ها در جامعه وقتی ادعادی برابری با پسران را میکنند سعی می کنند که به نوعی از انان تقلید نمایند وبا انجام یک سری کارها ورفتار و حرکات پسر مابانه سعی در القای این نوع برابری دارند ؛در صورتی که باید ماهیت وجودی خود را فراموش نکنند ؛می توانند برابری را در قالب شخصیت خودشان ارائه دهند همان گونه که پسران با انجام حرکات دختر گونه برای خودشان شخصیت بیشتری بوجود نمی اورند دختران نیز باید این گونه رفتار نمایند.

***

مردانی که بار اقتصادی خانواده را به تنهایی بر دوش دارند برای کارهایی که همسزشان در خانه انجام می دهد هیچ ارزش اقتصادی قایل نیستند.اگر تمام کارهایی را که یک خانم در خانه انجام میدهد به علاوه مدیریتی که در اقتصاد خانه دارد؛ارزشگذاری اقتصادی شود می بینیم که رقم قابل توجهی میشود اما چون به طور مستقیم پولی رد وبدل نمشود فاقد ارزش تلقی میشود و متاسفانه من گاهی شنیده ام  که بعضی کوته فکران همسر خود را فقط یک موجود مصرف کننده و بخور وبخواب تلقی می کنند.اگرافراد جامعه در جایی زندگی میکردند که در قبال کار به انان نه دستمزد بلکه خوراک و پوشاک و ....می دادند آنوقت وضعیت مردان چگونه بود؟

اگر زنی از عهده انجام کارهای خانه و امور مربوط به آن و نیز پزستاری و مراقبت ورسیدگی به امور مربوط به فرزندان بر نیاید و همسرش مجبور باشد که در قبال تمام این کارها پول پرداخت نماید انوقت میبیند که چه رقم بزرگی را از دست می دهد.ممکن است گفته شود خوب خانمی که کاری بیرون از خانه ندارد طبیعتا باید کارهای درون خانه را انجام بدهد ؛حرف من این است که همان طوری که مرد در جامعه به خاطر همسر و فرزندانش کار میکند زن نیز در خانه به خاطر همان ها کار میکند وبرای کار هر دو باید ارزش اقتصادی متصور بود؛این دلیل نمی شود که مردان چون به طور غیر مستقیم برای خانواده خود و زنان به طور مستقیم برای خانواده خود کار انجام میدهند برای یکی ارزش بیشتری قایل شد چون وقتی میبینیم که زنانی که در اجتماع کار می کنند و پول حاصل از کار خود را به خانه می آورنددر موقعیت مطلوب تری قرار دارند .هر چند که در مورد آنان نیز این مسله صادق است که بار اضافه تری که عبارت از انجام امور خانه است را بر دوش میکشند

  

  نظرات ()
رینگ نویسنده: - یکشنبه ۱۳۸٥/٤/۱۱

این ضربه آخری گیج کننده بود. ولی خب از حریف انتظار هم می رفت ...دقیقا با روش بازی حریف اشنا بود . می دونست که برای حریفش خیلی مهمه که همیشه برنده باشه ومدال قهرمانی را بر گردن بندازه. پس با این وضعیت براش اصلا مهم نبود که بازنده باشه یا برنده چون اون به دنبال قهرمانی نبود...

اما این بار حریفش ضربه بد جوری زد به طوری که کف رینگ ولو شد...باخته بود خودش هم می دانست بازنده است ولی این طوریش را دیگر دوست نداشت...

داور بالای سرش ایستاد و شروع کرد به شمارش: یک ... نه

شماره ده هنوز مونده بود باید بلند شود و بلند شد .

 این بار دیگر نمی خواست بازنده باشه

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 در روزگاران قدیم آدمهایی که با دنیا سازگار نبودند و شادیها و رنجهای آن را از ان خویش نمی دانستند به صومعه ای پناه می بردند.اما قرن ما حق نا سازگاری با دنیا را برای هیچ کس قائل نیست و بنا براین صومعه ای نیست . دیگر مکانی جدای از مردم و دنیا وجود ندارد...

زندگی؛هیچ شادییی در ان نیست.زندگی:کشاندن خویشتن رنج آلود است در دنیا

 

 

 

 

 

 

  نظرات ()
ما ایرانی ها نویسنده: - دوشنبه ۱۳۸٥/٤/٥

ما ایرا نیها (مردم دیگر دنیا را نمی دانم)یک عادت خیلی بدی داریم و ان این است که وقتی از کسی خوشمان بیاید و یا بخواهیم از او تعریف و تمجید کنیم ؛او را به عرش می برییم و بر عکس وقتی از همان ادم بد مان بیاید و یا بخواهیم او را سرزنش کنیم از عرش به زیر آورد ه و با خاک یکسانش می کنیم.

بدا به حال چنین مرد مانی که تابع احساس خویشند و عقل و منطق و خرد را به فراموشی می سپارد.............

شاید و به گمانم به همین خاطز است که ما از همان دیر باز پاد شا هانمان را خدا فرض می کردییم.............

مرد مان تابع احساس  به ان کس که قدرت می دهند بی نهایت است و وقتی که کنارش می نهند نیز تا بی نهایت است............

همیشه در بی نهایت هستند ؛میانه ای وجود ندارد.

افراط کاری و تفریط دو صفت خاص انسان هایی است که تابع احساس خویشند.

 

چرا این قدر ما شخص پرستیم؟چرا وقتی در مورد یک شخصیت مشهور کنکاش می کنیم نقاط منفی شخصیت و زندگی او را سانسور می کنیم ؟چرا سعی می کنیم همیشه از انها بت هایی دست نیافتنی بسازیم؟کمی هم با خودمان و با دیگران رو راست باشیم.وقتی از نکات منفی در زندگی یک شخصیت یاد می کنیم دلیل بر این نیست که نکات مثبت را نا دیده گرفته ایم و یا قصد سرکوب و انتقاد را داریم بلکه دلیل ان است که با دیدی منطقی و بی طرفانه قضاوت می کنیم و اینکه هر انسانی نمی تواند کمال مطلق باشد ...و عیب بزرگ ما این است که مطلق گرا هستیم و یک شخص یا خوب است یا بد ؛اگر خوب است بی عیب و نقص است و عیو بش را ندید ه می گیریم و اگر بد است بد مطلق است و سر کوبش می کنیم.

باید نسل امروز  بداند که بزرگان در کنار بزرگ بودنشان دارای نقاط ضعفی هم هستند .

  نظرات ()
نمایشگاه افسردگی عمیق تر نویسنده: - جمعه ۱۳۸٥/٤/٢

افسردگی عمیق تر

نمایشگاه‌" افسردگی عمیق تر‌" با 237 شرکت کننده‌ ایرانی از سراسر ایران و 14 شرکت کننده از کشور های آلمان، برزیل،ترکیه،نیجریه،ژاپن،کانادا،سوئد،آمریکا،فرانسه،کامبوج،استرالیا و انگلستان، دو‌هفته اول تیر ماه در چهار نگارخانه تهران، طراحان آزاد،آتبین و زنگار به نمایش در خواهد آمد. 

افسردگی عمیق تر تلاشی است برای تجربه جمعی هنر معاصر و تبادل ایده ها در باره پدیده‌ای که به ظاهر بسیار سیاه می نماید، اما چنین نیست.

روز جمعه دوم تیر ماه بخش های ویدئو، صدا و چیدمان در نگارخانه‌طراحان‌‌آزاد و بخش تصویرسازی و نقاشی در ‌نگارخانه‌آتبین‌گشایش می یابد ، شنبه سوم تیر ماه نیز در نگارخانه‌تهران شاهد افتتاح  نمایشگاه عکاسی، تایپوگرافی و چیدمان خواهیم بود و نگارخانه‌زنگار در روز پنجشنبه هشتم تیرماه میزبان بخش پرفورمانس خواهد بود.نمایشگاه ها تا چهاردهم تیر ماه ادامه خواهند داشت. متن های کوتاه رسیده به نمایشگاه نیز در کاتالوگی که به همین منظور تهیه شده ارائه خواهند شد و نیز به‌صورت آثار تایپوگرافی ارائه خواهند شد.


دبیر نمایشگاه: امیرعلی قاسمی

طراح گرافیک نمایشگاه: بهراد جوانبخت

نگارخانه طراحان آزاد / 2تا 14 تیرماه 1385 / از ساعت 16 تا 20/گشایش از ساعت 16 تا 20.

تهران، میدان گلها، میدان سلماس، شماره 41 / تلفن 88008676 .

 

نگارخانه آتبین / 2تا 13 تیرماه 1385/ از ساعت 16 تا 20/گشایش از ساعت 18 تا 22.

تهران، خیابان ولی عصر، پایین تر از چهارراه پارک وی، کوچه خاکزاد، شماره 1+12/ تلفن : 22017761

 

نگارخانه تهران / 3تا 14 تیرماه 1385/ شنبه تا چهارشنبه از ساعت 14 تا 20 / جمعه از ساعت 16 تا 20/ گشایش از ساعت 17 تا 20 .

تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، ضلع شرقی دانشگاه تهران/ تلفن : 61112495 / 66410959

 

نگارخانه زنگار/ 8تا 14 تیرماه 1385/ از ساعت 16 تا 21/ گشایش از ساعت 18تا 21 .
تهران، بلوار آفریقا، بالاتر از میر‌داماد، بلوار مینا، شماره 19، طبقه اول، واحد پنج/تلفن: 88771272

 

 _____________

 

من هم در قسمت  ادبیات (شعر)در این نمایشگاه حضور دارم.

  نظرات ()
مطالب اخیر شعر شعر بهار شعر شعز شعر شعر زندگی در نوستالژی گذشته شعر شعر
کلمات کلیدی وبلاگ شعر (۳٢٩) حاشیه زندگی (۱٦۱) یادداشت ادبی (۱۳۳) اجتماع (٧٩) خبر (٦٩) نقاشی (٤٦) نیما یوشیج (۳٠) زن (٢٩) ماهنامه رندان (٢٩) نشر (٢۳) وبلاگ نویسی (٢٢) دیدگاه هنری ادبی (٢٢) احمد شاملو (٢۱) این تاج خار (۱٥) ماهنامه مارال (۱٥) نشر شورآفرین (۱۳) حسین جوان (۱٢) فمنیسم (۱٢) علیرضا ذیحق (۱٢) نمایشگاه کتاب (۱۱) غزاله علیزاده (۱۱) ماهنامه ماندگار (۱۱) مهرسان جوان (۱٠) و خنیاگران چه غمین پرده می کشند بر اسرار این فریب (۱٠) مرگ خلاصه شد (۱٠) نفس های پنهان (۱٠) سیمون دوبوار (۱٠) خورشید من کجاست؟ (٩) فروغ فرخزاد (٩) دریغا از عشق (٩) میلان کوندرا (۸) وازنا (۸) سهراب سپهری (۸) اکتاویو پاز (٧) انتخابات ریاست جمهوری (٧) سارتر (٧) معشوق بی صدا (٧) دالان ها (٧) سینما (٦) آنسل آدامز (٦) سکوت سپری شده (٦) سرور جوان (٥) نرودا (٥) موسیقی (٥) فلسفه (٥) عکاسی (٥) نیچه (٥) نقد و بررسی (٥) آتی بان (٥) آلبر کامو (٥) چه گوارا (٥) ماهنامه فریاد (٥) خبرگزاری ایبنا (٤) ماهنامه گذرگاه (٤) منصوره اشرافی (٤) فرشته ای در خانه (٤) در جست و جوی هویت (٤) فریاد بلند عصیان (٤) سیمین دانشور (٤) عطار (٤) داستان (٤) در جستجوی هویت فراموش شده (٤) در تاریکی سوزان (٤) در برزخ تساوی (۳) روسپییان سودا زده من (۳) سالینجر (۳) آلبا دسس پدس (۳) مهدی اخوان ثالث (۳) مارکز (۳) سینمای مستند (۳) گفتگو (۳) بهار (۳) ناظم حکمت (۳) نوبل (۳) آیدا (۳) رضا قاسمی (۳) عباس معروفی (۳) 8 مارس (۳) شور آفرین (۳) عمادالدین نسیمی (۳) سایت والس (۳) مهراوه جوان (۳) saturated darkness (۳) خبرگزاری ایسنا (۳) آنتونیو بوئرو بایخو (۳) چراغها را من خاموش می کنم (۳) زیستن از نوع اول (۳) سپنج (۳) فالکنر (۳) سیاوش شاملو (٢) میشل فوکو (٢) مهرهرمز (٢) فرانسیسکو گویا (٢) سرگی یسنین (٢) مایاکوفسکی (٢) حسین منصوری (٢) خبرگزاری ایانا (٢) در انتظار گودو (٢) سایت ادبی دیباچه (٢) سایت مرور (٢) پاییز را به خاطر بادهایش (٢) غزلیات شمس (٢) غلامحسین ساعدی (٢) نزار قبانی (٢) برتولت برشت (٢) ساموئل بکت (٢) حلاج (٢) ریلکه (٢) لورکا (٢) نوروز (٢) مولانا (٢) شریعتی (٢) ایلنا (٢) منوچهر آتشی (٢) سال بلوا (٢) من ری (٢) عین القضات (٢) یاشار احد صارمی (٢) ژاک پره ور (٢) کیان وش شمس اسحاق (٢) ناتور دشت (٢) یانیس ریتسوس (٢) لنگستون هیوز (٢) گالری ثالث (٢) شبهای تهران (٢) والتر بنیامین (٢) جایزه شعر زنان (٢) حرفهای همسایه (٢) سایت کارگاه (٢) علیرضا بهنام (٢) اسماعیل خویی (۱) طاهر صفار زاده (۱) انقلاب فرهنگی (۱) نیکول فریدنی (۱) هومن بابک نیا (۱) آنتونیونی (۱) تعزیه در نقاشی (۱) تی اس الیوت (۱) وردی که بره ها می خوانند (۱) فرد زینه مان (۱) اروفه (۱) ژان کوکتو (۱) رومن پولانسکی (۱) مکرمه قنبری (۱) اکسپرسیونیسم (۱) خوزه کراویرینها (۱) ژان کریستف (۱) مسیح باز مصلوب (۱) نیکوس کازانتاکیس (۱) سعید سلطانپور (۱) نازنین نظام شهیدی (۱) قیصر امین پور (۱) هیوا مسیح (۱) محمود دولت آبادی (۱) رادیو زمانه (۱) پروست (۱) آلن دوباتن (۱) پینک فلوید (۱) عشق و ازدواج (۱) لوح (۱) ابراهیم گلستان (۱) ویتگنشتاین (۱) پیانیست (۱) خبر گزاری فارس (۱) کلود لانزمن (۱) تفکیک ارزشگذاری ادبی (۱) man ray (۱) پل نیومن (۱) فریدا کالو (۱) بوی پاییز (۱) هنری مور (۱) شهرنوش پارسی پور (۱) خلیل پاک نیا (۱) صالح نجفی (۱) تیرداد نصری (۱) رسانه (۱) کلیدر (۱) زرتشت (۱) اصغر فرهادی (۱) فقر (۱) صادق هدایت (۱) حافظ (۱) سعدی (۱) مشهد (۱) یداله رویایی (۱) اسکار (۱) خبرگزاری مهر (۱) رومن گاری (۱) آرمانگرایی (۱) دادائیسم (۱) رومن رولان (۱) مارسل پروست (۱) اوباما (۱) شطرنج (۱) برگمن (۱) شیرین عبادی (۱) اورهان پاموک (۱) تکثیر غیر قانونی (۱) obama (۱) یوش (۱) ایسنا (۱) روسو (۱) روزنامه شرق (۱) شفیعی کدکنی (۱) جایزه صلح نوبل (۱) هشت مارس (۱) اکبر رادی (۱) صدام (۱) آدونیس(علی احمد سعید) (۱) دیدگاه هنری ادبی نهم (۱) دیدگاه هنری ادبی دهم (۱) شهرگان (۱) ناظم حکمت (۱) بهار 1390 (۱) نعمت آزرم(میرزازاده) (۱) روزنامه شهرآرا (۱) شهریار گلوانی (۱) قاسم صنعوی (۱) سمانه مرادیانی (۱) علیرضا اجلی (۱) سایت کافه داستان (۱) سالمرگی (۱) mansourehgallery (۱) محمد مسافر (۱) ذر برزخ تساوی (۱) in the purgatory of equatliy (۱) نشر آرست (۱) جدایی نادر از سیمین (۱) سایت صحنه ها (۱) سهراب رحیمی (۱) sohrab rahimi (۱) موسسه نقد حرفه ای (۱) کارل سندبرگ (۱) کته کولویتز (۱) kathe kollwitz (۱) کتابناک (۱) روسپیان سودازده من (۱) فرانس مارک (۱) اسبهای آبی (۱) مسعود حاجی حسن (۱) باقر پرهام (۱) holding on to myself (۱) peter callesen (۱) نلسون آلگرن (۱) ده شب شعر (۱) انیستیتو گوته (۱) مهر 1356 (۱) ماهنامه کارنامه (۱) محمد تهرانی (۱) دکتر بهار و خواستگار مرده (۱) معصومه سیحون (۱) ماهنامه پل ادبی (۱) سایت هنری نقش آوا (۱) سایت ادبی خزه (۱) سایت فرهنگی هفتان (۱) فلا هرتی (۱) آلینوش طریان (۱) دل آرا دارابی (۱) کلاوس اشتریگل (۱) فلسفه و عرفان (۱) اصغر الهی (۱) م ـ آزاد (۱) رضا سعیدی (۱) مارگو ت بیکل (۱) اورهان ولی (۱) مهران صدرالسادات (۱) سعید کاشانی (۱) سایت فل سفه (۱) ویکتور خارا (۱) ایولین رید (۱) افسردگی عمیق تر (۱) روزنا (۱) گلستانه (۱) مجتباپورمحسن (۱) مجله دنیای سخن (۱) قره العین (۱) نادر مشایخی (۱) شب موتسارت (۱) روزنامه همبستگی (۱) ژیژک (۱)
دوستان من دیدگاه - Diddgah Mansoureh Ashrafi Gallery مهرسان جوان سرور حوان خسین حوان خسین حوان پرتال زیگور طراح قالب