یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

در تاریکی سوزان

 

کتاب در تاریکی سوزان اثر آنتونیو بوئرو بایخو
به ترجمه پژمان رضایی از انشارات ماکان به عنوان کتاب سال ۸۳ برگزیده شد
.

تبریک به آقای ماکان مهرپویا به خاطر این موفقیت.

-----------------------------

 

ما که یک نسل قربانی شده ایم!

این جمله ای است که من از ۱۶ ساله از ۲۲ ساله از ۳۲ ساله از ۴۲ ساله و از ۵۰ ساله شنیده ام و همگی آنها به قربانی شدن و تلف شدنشان معترف بودند .

اصلا ما مردم تلف شده هستیم .جهان سومی ها...

 

ولی با این وجود من به شخصه از این جمله خیلی خوشم نمی اید .در ان یک جور حالت نومیدی مظلومیت و ترحم پذیری موج می زند ...آخر قربانیی که به تلف شدن خودش معترف باشد زیاد دلچسب نیست ...حس مقاومت و ایستادگی را در آدم از بین می برد.

من که معتقدم :من نفس می کشم. من امید دارم.من تلاش می کنم.من مقاومت می کنم  پس تلف نشده ام.

 

--------------------

اهمیتی قائل نبودم که حتمابنویسمش .ولی یک چیزی مدام در ذهنم آزارم می داد و آن چیز ناشی از نگفتن بود.هر چند که این گفتن ها هیچ سودی شاید ندارد و بیهوده است و تکراری وسطحی...ولی با این وجود...

 

چندی پیش درخبرها شنیدم که یک پارک مخصوص دختر خانمهاو خانمها ایجاد می شود  به نام پارک مادر !!حالا چرا پارک مادر!!مثل اینکه خانمها مترادف با مادر هستند ولی آقایان مترادف با پدر نیستند .واقعا این نام گذاری ها  خیلی جالب است و می توان گفت نشانگر یک سری افکار وعقاید ی می تواند باشد که از آنهم جالبتر است.

زن بودن در یک کلام یعنی مادر بودن .پس مهمترین و شاخص ترین وظیفه هر زنی در مادر بودنش خلاصه می شود . ولی مرد بودن اصلا مترادف با پدر بودن نیست زیرا مردان مهمترین و شاخص ترین وظیفه اشان پدر بودن نیست .آنان نقشها و وظایف مهمتری دارند !!پس هیچگاه ما ندیده ایم که مثلا نام یک باشگاه ورزشی و یا ...به نام پدر باشد .و اصولا کلمه پدر بیشتر به اقایان پیر و از کار افتاده اطلاق می شود مثلا امکان دارد که نام یک مرکز نگه داری از سالخوردگان آقا را به نام پدر نامگذاری کرد.

بهر حال بیخود نیست که گفته اند بهشت زیر پای مادران است .لابد دنیا وجهان هم زیر پای آقایان است. 

+   ; ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ ; شنبه ۱۳۸۳/۸/۳٠

Powered by PersianBlog.ir