یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

تشکر

 

 

آقای سعید کاشانی با مطلبی در سایتشان (فل سفه) مرا کلی شرمنده کردند.  .

http://www.fallosafah.org/main/weblog/item_view.php?item_id=117

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

شعری از پابلو نرودا:

 

 

شاید نبودن  بودن باشد

                      بی حضور تو

بی آنکه تو به چیدن نیمروز روی

گویی که نیلگون گلی باشد

                     بی آنکه تو گام نهی

دیر تر بر مه و خشت ها

بی آ ن نور که بر دست های خود داری

نوری که شاید دیگران زرینه اش نبینند

نوری که شاید کسی نداند

که چون سر چشمه ی سرخ گل سرخی می روید.

بی آنکه باشی ؛

باری ؛

بی آنکه آمده باشی

نا غافل؛

شور آفرین ؛

تا زندگانی مرا بشنا سی.

تند باد بو ته ی گل سرخ ؛

گندم باد؛

زان پس هستم ؛

زیرا تو هستی؛

زان پس هستی؛

هستم و هستیم؛

و به پاس عشق خواهم بود؛

خواهی بود ؛

خواهیم بود.

                                                         

 

 

پابلو نرودا در سال ۱۹۰۴ در شیلی بدنیا آمد. شعر او شعری انقلابی و سنت شکن محسوب می شود.مجموعه شعر (آواز همگانی) او شعر راستین حماسی قاره امریکا و به معنایی فراخ تر شعر تمام بشریت است. 

نرودا روز ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۷۳ ؛دوازده روز پس از سقوط آلنده در سانتیاگو در گذشت.

 

 

 

 

 

+   ; ۱:۳٠ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٥/٩/٢٢

Powered by PersianBlog.ir