یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

معشوق بی صدا

دنیا عجیب است

و آدم ها عجیب تر

و زندگی ساده

...

ـــــــــــــــــ

 

معشوق بی صدا

رویکردی جامعه شناختی بر عاشقانه های احمد شاملو

نشر مینا ـ ۱۳۸۶

قیمت 2500 تومان

کتاب (معشوق بی صدا ) نگاهی متفاوت  و انتقادی به عاشقانه های شاملو به عنوان مطرح شده ترین شاعر  در دوران معاصر  است .در این کتاب سعی شده است به طور بسیار خلاصه و مختصر  مقوله نگاه شاعر به زن  یا به عبارتی دیگر همان معشوق  مورد نقد فمنیستی قرار گیرد.

 

شاخص ترین چهره معاصر در سرودن عاشقانه ها ، بی تردید شاملو است . اما سخن گفتن از وی و پیرامون شعر وی بی اندازه دشوار می نماید. چرا که شاملو از چهر ه هایی در ادبیات معاصر است که گر داگردش را تقدس های فراوانی فرا گرفته است  و به همان صورت نیز تکفیر های بسیار.سخن گفتن از شعر او بدون در غلطیدن به این دو وادی افراط و تفریط کاری سخت و دشوار است . چر اکه در تقدس ها از او بتی بی بدیل ساخته اند و در تکفیر ها او را به حضیض کشاند ه اند.هدف این نوشتار و اهمیت پرداختن به این مقوله در آن است که به مثابه ی اینه ای ، دورانی از اندیشه و فرهنگ روشنفکران ایران و باز تاب نقش زن در ادبیات معاصر را  به اجمال نمایانگر کند .

 

 

اصو لا این شیوه و اخلاق و روش در نزد ما ایرانی ها (شاید) کاری چندان عجیب نیست. چرا که ما ایرانی ها( مردم دیگر دنیا را نمی دانم) یک عادت خیلی بدی داریم  و آن این است که وقتی بخواهیم از کسی تعریف و تمجید کنیم او را به عرش می بریم و بر عکس وقتی از کسی خوشمان نیاید او را تماما سرزنش کرده و با خاک یک سانش می کنیم .

 

چرا که مطلق گرایی  را سر لوحه قرار داده و می خواهیم یا بی عیب و نقص و یا سراپا عیب و نقص ببینیم . روحیه افراط گرایی و تفریط گرایی در فرهنگ ما جایگاه ویژه ای دارد که در تمام ابعاد زندگی ما جا خوش کرده و به فراوان به چشم می خورد.

 

هنگامی که زبان به ستایش می گشاییم به یک باره تمام صفات بد او را به فراموشی سپرده و حذف می کنیم  و تنها چیزی را که مدام به زبان می آوریییم تحسین ها و تعریفهای بی شمار است .

 

شخص پرستی و در مقابل آن تخریب شخصیت دو آفت مهم هستند که زمینه رشد و نمو نقد سالم را از بین می برند . با وجود این دو عامل تمام نظرات  به گونه ای بیمار گونه می نماید .

 

سانسور کردن نقاط ضعف زندگی و شخصیتی یک هنرمند نشانه گریز از واقعیت  است و تمایل داشتن به بت ساختن ، بت هایی دست نیافتنی و با ابهت.

 

اگر می خواهیم با دیدی منطقی و بی طرفانه در هر موردی قضاوت کنیم باید کفه های ترازو را از هر انچه که وجود دارد پر کنیم ، نه از چیزهایی که فقط خودمان دوست داریم و آنچه را که نمی پسندیم با بر روی هم گذاشتن چشمها به دور افکنیم.

 

در نقدهای بی طرفانه نه قصد سرکوب وجود دارد و نه تایید وجود دارد.

 

برای نگاه کرد ن منصفانه و دوباره باید تمام پیش داوری های گذشته را از ذهن پاک نمود و با دیدگاه های تازه و نو حلقه های در هم تنیده افراط گرایی و تفریط گرایی را به کنار نهیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

+   ; ٥:٠٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸٦/٧/۱٧

Powered by PersianBlog.ir