یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

یک شعر_ شاید

شاید 

 

بی اندوه

چگونه می توان

              ازین تقدیر اندوهناک گفت.

 

افق بی در

و افسوس

       در چشم من.

این حدیث

       هرگز گفته نخواهد شد.

 

ساحل بیداری کجاست؟

باد در مه می رود

و مرا

که پای رفتن نیست.

 

انبوه خدایان

مثل آوازهای ناخوانده

در ازدحام نان و

              کوچه و

                     بازار

                     سرگردانند.

ونسیم

که شاید

       بوزد

       به پنهانی

      به این وادی.

                    

 

                      

+   ; ۱۱:٥٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٦/۱٢/۱٢

Powered by PersianBlog.ir