یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

پایان شوی تفریحی فرهنگی اجتماعی خانوادگی بین المللی نمایشگاه کتاب

نمایشگاه کتاب

 بالاخره این شوی تفریحی، فرهنگی، اجتماعی ،خانوادگی  امسال هم که هرساله با عنوان نمایشگاه کتاب برگزار می شود به پایان خودش رسید.

امسال بالاخره بعد از تردیدها و دو دلی های زیاد تصمیم گرفتم که به نمایشگاه نروم چون تجربه سالهای قبل بهترین دلیل برای بخشیدن عطای این نمایشگاه به لقای آن بود.

نمایشگاه کتاب در اینجا  معانی گستره تری از بقیه جاهای دنیا دارد. درست است که اسمش را گذاشته اند بزرگترین رویداد فرهنگی ایران و استقبال میلیونی از این نمایشگاه گواه با فرهنگ بودن مردم ما شده است. بیست سال است که این نمایشگاه دارد برگزار می شود ولی  در این بیست سال هنوز که هنوز است نتوانسته ایم مشکلات برگزاری یک نمایشگاه کتاب را حل کنیم و هنوز باید در این هوای گرم برای نمایشگاه رفتن به این موضوع فکر کنیم که چطور آن هوای گرم و خفقان آور  و بسته نمایشگاه را باید تحمل کرد.

 خوشحالم که نمایشگاه نرفتم چون حوصله سر در گم شدن میان آدمهایی که برای تفریح و تماشا و وقت گذرانی فرهنگی! و خوردن بستنی و قدم زدن با زن و بچه و قرار ملاقات داشتن با دوست و فامیل و آشنا آمده بودند و نیز  دوست دختر و دوست پسرهایی که این بار قرار ملاقاتشان را در نمایشگاه گذاشته بودند تا با یک تیر دو نشان بزنند را نداشتم  و به اندازه کافی جمع های خانوادگی یا دوستانه  و یا عاشقانه جماعت  کتاب تماشا کن و کتاب نخر و یا کتاب نخوان را در نمایشگاههای قبل دیده بودم.

 این محفل بزرگ تفریحی، سرگرمی و فرهنگی که در آن فضاهای شاد و سرگرم کننده  برای بازدیدکنندگان ترتیب داده شده با نام شهر بازی کتاب گویا متناسب تر است .

البته از این بگذریم که در طی این چند سال تجربه نشان داد که هر چقدر هم که در آن مجسمه و نماد کتابخوانی نصب کنند مصلا  با آن فضای خارجی برهوت مانندش  و با آفتاب داغش و فضای داخلی خفه و بدون تهویه اش محل مناسبی برای نمایشگاه کتاب نبوده و نیست.

 بهتر است کسانی که نمایشگاههای کتاب کشورهای دیگر را دیده اند یک مقایسه ای بین آن نمایشگاهها و این نمایشگاه بکنند تا فرق نمایشگاه کتاب  را با بازار مکاره کتاب بفهمنند.

+   ; ٤:٤٤ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸۸/٢/٢٦

Powered by PersianBlog.ir