تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)

هنرمند و جامعه

 

حالا که حرف از هنر و هنرمند شد می خواهم سوالی را مطرح کنم در مورد شعر و خصوصا روی سخنم با دوستان عزیزی است که شعر می سرایند:ما از  یک شعر چه توقعی داریم؟؟ایا شعر ما باید فقط بیان صرف احساس و حالات روانی ما باشد و خواننده از خواندن ان به روحیات و حالات مختلف ما دست یابد و یا اینکه در ان حرفی باشد جدا از بیان صرف احساس ؛حرفی که به درد دیگران هم بخورد و خواننده بتواند چیزی از ان ادراک کند که فقط صرف بیان زشتی و زیبایی یک احساس نباشد؟

بنا بر یک سخن مشهور ایا شعر باید نجات دهنده و رهایی بخش باشد و یا اینکه خود حصاری شود برای درخود تنیدن؟

+   ; ٩:٠٩ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸۳/۱/۱۸