تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)

فرزند کشی

لابد شده است که  تابحال نگاهی به صفحه حوادث روزنامه هاانداخته باشید.ولابد حتما از ماجرای زنده به گور شدن یک دختر ۷ ساله به دست نامادریش خبر دارید که بماند از اینکه وحشیانه ترین و وحشتاکترین نوع بود.ازماجراهای کشته شدن چندین فرزند توسط پدرانشان نیز آگاه شده اید که تازه ترین آن کشته شدن یک دختر نه ساله به دست پدرش بود...و می دانیم که در قانون فعلی ما برای این گونه پدران مجازات خاصی را پیش بینی نکرده است و ماده صریحی در این مورد وجود ندارد و اگر هم مجازاتی در نظر گرفته شودبا کمک از دیگر مواد قانون خواهد بود...این سوال برای من پیش آمده است که به چه دلیلی برای پدر در صورت حتی قتل فرزند مجازاتی وجود ندارد ولی برای مادر قانون مجازات در نظر گرفته است؟آیا حق حیات در دستان پدران قرار دارد؟و آیا این پدران هستند که قادرند تشخیص دهند برای فرزندان خود چه مجازاتی را در نظر بگیرند؟حق حیات و زندگی و زنده بودن تنها حقی است که هیچکس قادر به سلب آن نیست مگر خداوند...که خود در مسند قضاوت بسی عادل است و مصون از هر گونه خطایی . آنگاه چگونه است که این حق (یعنی حق حیات و مرگ فرزند)را به عهده پدران نهاده ایم.

در کدام دادگاه و در پیشگاه کدام قاضی عادل حکم مرگ برای این فرزندان نگاشته شده است؟و آیا پس تفاوتی بین پدر و مادر وجود ندارد؟چرا حقی بدین عظمت را به پدران تفویض نموده و برای مادران کمترین آم را قائل شده؟

آیا نبودن ماده ای در قانون دال بر مجازات این گونه پدران  راه  را برای ارتکاب هر چه بیشتر این گونه جرائم باز نمی گذارد ؟؟

**************************************

در روز نامه شرق روز دوشنبه یک گفتگوی خیلی پیش پا افتاده و سطحی و غیر جذاب با عنوان دهان پر کن گفتگو با (آیدا)چاپ شده بود...از روز نامه شرق دیگر توقع نداشتیم!

+   ; ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸۳/٢/٩