تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)

اگر او او نماید...

عماد الدین نسیمی

 

 

اگر او او نماید         رخ چون مه             مه خور خور

شود               از از جمالش لش          مه و خور خور منور ور

منش            مه مه نگویم یم                 که مه مه را نباشد شد

دو گیسو سو                 مسلسل سل              دو طره ره معنبر بر

یکی چینی                    ز جعدش دش                  اگر که که گشایدید

شود             از از نسیمش مش                    دماغم غم معطر طر

زخانش نش              چو لا لا لا               دو چشمش مش                چو نرگس گس

دهانش نش              چو پسته ته            لبانش نش          چو شکر کر

عرق رق می کند            گل گل ز رویش یش               به بستان تان

خجل            جل می شود ود ود            ز قدش دش صنوبر  بر

مرادم دم              جز او  او  نباشد شد              که باشد شد

وصالش لش               به عمرم رم             دمی می می میسر سر

دلم لم           خوش نخواهد هد شدن          با کلامش مش

مشرف  رف             اگر گردد               او به تحسین  سین دلبر بر

از این سان سان غزلها ها                 نسیمی می بگفتا تا

موشح شح            مسجع جع            مرصع صع      مکرر رر

 

عماد الدین نسیمی شروانی

 

+   ; ۳:٥۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩٠/٤/٩