یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

سخنی چند در باب شعر

سخنی چند در باب شعر

 

اجتماعی بودن یک شعر به منزله ماندگاری و جاودانگی محتوم آن نیست بلکه عنصری که شاخص  مانایی ست همانا انسان است  . انسان بیرون از مرزهای خویش. انسان به همراه مفاهیمی چون عشق، مرگ، عدالت، آزادی، هستی و زمان.

 اینها مفاهیم هستند که به  شعر هویت و معنا و دوام می بخشند .

شعر واکنشی در برابر این مفاهیم است واکنشی برای بیان آنها،شعر اصالت واژه است ، شعر حکمفرمایی واژه است . واژه درون انسان  ،درون تاریخ جریان دارد، واژه که همواره و همیشه یکی بوده است  و آرمان انسان که تجلی اش همانا در واژه هاست.

واژه که نمود تفکر ، زندگی ، زنده بودن و تلاش و همدلی ست. جامعه انسان تنها تمایزی که با دیگر موجودات دارد و تنها شکل منحصر به فردی را که داراست  زبان است . این تنها ویژگی و توانایی خاص انسان است و فرهنگ قلمرویی است که به وسیع تر شدن معنا ها کمک می کند و زندگی را از زیستن صرف به درجاتی ورای آن می رساند.

 

 "و در آغاز کلمه بود ، و کلمه نزد خدا بود، و کلمه خدا بود.. و کلمه تن یافت و در میان ما مسکن گزید.(یو حنا)"

 

شعر در  بستر تاریخ حرکت خود را اغاز کرده  و شبیه به  صدایی می شود که از چندین هزار سال تا به امروز پیوسته طنین انداز شده است . مفاهیم فلسفی چیزی است که خارج از متن خود را بر شعر تحمیل کرده اند . زاویه نگاه و دید شاعر از تاریخ و انسان به واژه گره می خورد و در نهایت یکی شدن تمامی اینها ست

 

او می تواند به زبان مردم بابل از اینده سخن بگوید و گذشته و اینده را در هم بریزد . به عبارتی دیگر  از گذشته بپرسید  و به زبان مردم اینده جواب دهد و این یعنی تکرار مفاهیم ، و بقای هویت کلمات و واژه ها .

 

می توان گفت  شعر در ذات خود در حال جدال است، چالش انسان و تاریخ، اینجا متنی پیش روی ما قرار دارد که پایان ندارد، اینجا نپذیرفتن مرگ است  اینجا حرکت دایره وار است ، شروع از نقطه ای  و پایان در همان نقطه، و دوباره شروع ، اینجا خطی است  که نه پایان دارد و نه آغاز و نه ابتدا و نه انتها .

 

انسان ، رنج انسان  و حرکت دایره وار او در مسیر تاریخ  ، چیزی است که  شعر واگویه می کند. شاعر خواننده را از  "من " به ساختار به مرکز و از مرکز به حضور و از حضور به تاریخ و از تاریخ دوباره با رجعت به "من"  می کشاند

 

 

اصلا  شعر خود دایره است ؟ شروع کجاست؟ پایانش کجاست؟  می توانیم پایانش را شروعش بگیریم و شروعش را پایانش؟

 

منصوره اشرافی

+   ; ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩۱/۸/٤

Powered by PersianBlog.ir