یادداشت های اهور

یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات

وبلاگ نویسی

الان درست یک سال و چندین روز از  عمر این وب لاگ می گذرد.

 

راستی هدف شما از وب لا گ نویسی چیست؟

مطمئنا هر کدام از ما که در آغاز شروع به نوشتن بر روی این صفحه سفید هدف و منظور خاصی و انگیزه مشخصی داشتیم که گاه این انگیزه به مرور زمان یا کمر نگ می شود یا از بین می روز و یا به فراموشی سپرده می شود و یا تغییر می کند ... و یا همان طور که از ابتدا بوده تغییر نا پذیر باقی می ماند.

مطمئنا هر کدام از ما وب لاگ نویسی را برای بیان یک چیز خاص  در نظر گرفته بودیم برای بعضی حکم دفتر چه خاطرات را دارد که اصلا جنبه عمومی ندارد و کاملا خصوصی است و این حس فضولی ما خوانندگان است که خواندن این دفتر چه های به ظاهر خصوصی را برایمان جذاب و خواندنی می کند البته آنهایی که وب لاگ را یک دفتر چه خاطرات خصوصی و کاملا شخصی می پندارند در واقع خوب هم می دانند که هر کسی می تواند به راحتی از این اسرار آگاه شود بنابر این قلبا بد شان نمی آید که همه بدانند که چه بر آنها  گذشته است ...پس وب لاگ هیچ گاه نمی تواند خصوصی باشد و خصوصی باقی بماند ...اما هستند کسانی که بر انچه که می نویسند آگاهند و می دانند که خوانندگان با شعوری هستند که مطالب آنها را خواهند خواند و در مورد آن قضاوت می کنند اما این باز هم دلیل نمی شود که نویسنده مطلب را مطابق میل و یا باب سلیقه آنها بنویسد بلکه نویسنده مطلب را طبق آنچه که می اندیشد می نویسد خواه مخاطبان بپسندند خواه نپسندند . در واقع به گغته ای وب لاگ با یگانی افکار است و چقدر خوب است که در بیان افکار صداقت داشته باشیم و چقدر خوب است که  لااقل حتی یک نفر  از این افکار سود ببرد .البته مسله سود و ضرر در میان نیست بلکه مسلاه بیان افکاری است که ارزش گفتن و نوشتن را داشته باشند و به قولی ارزش بایگانی شدن را ...و مگر نه این است که ما هر آت و اشغالی را نگه نمی داریم و دور می ریزیم و تنها چیز های با ارزش و گران قدر را حفظ و نگه داری می کنیم افکار ما هم همین حالت را دارند . باید فکر ها و نوشته هایی را که حاصل فکر های پوچ و بی ارزش است به دور افکند و تنها چیزهایی را به بایگانی سپرد  که ارزش با یگانی شدن داشته باشد .نه مز خرفات و چرندیاتی که تنها عده بخوصی از آنها خوششان می آید و مایه شرمندگی نویسنده آن خواهد بود .البته اگر نویسنده چرندیات وب لاگی واژه شرمنده بودن را در ک کند وگرنه چه بسا که به مزخرفات خود افتخار می کنند و نیز به تعداد خوانندگان این چرندیات . که البته خوانندگان این چرندیات هم واقعا از خواندن آنها نشئه می شوند و کیف می کنند ...

بگذریم! که جای حرف خیلی است.

**********************

یک نکته جالب توجه مردم شناسان !

هیچ می دانید که ترکمن ها به زنشان (حیوان) خطاب می کنند!!

و نیز اینکه وقتی چیزی  یا هدیه ای را به کسی بخواهند بدهند آن را به طرف فرد پرتاب می کنند بدون هیچ حرفی و واژه ای !!

و نیز اینکه همیشه موقع راه رفتن در خیا بان زنها  باید پشت سر مردها باشند.

 

 

+   ; ۱:٠٢ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸۳/٧/۱٠

Powered by PersianBlog.ir