تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)
بگذار آفتاب من پیراهنم باشد نویسنده: - یکشنبه ۱۳٩۳/٩/۱٦

     غروب ماه_ انسل آدامز

          

 

  بگذار 
                           آفتاب من 
                                   پیرهن ام باشد 
              و آسمان من 
                                         آن کهنه کرباس بی رنگ. 

              بگذار
                بر زمین خود بایستم
                     بر خاکی از براده ی الماس و رعشه ی درد.

                بگذار سرزمین ام را 
                     زیر پای خود احساس کنم 
                                     و صدای رویش خود را بشنوم:

           رپ رپه ی طبل های خون را 
                                              در چیتگر 
                 و نعره ی ببرهای عاشق را 
                                              در دیلمان. 

                وگرنه چه هنگام می زیسته ام؟
                          کدام مجموعه ی پیوسته ی روزها و شبان را من؟

 

احمد شاملو

  نظرات ()
یک شعر _ رندان ژانویه 2010 نویسنده: - جمعه ۱۳۸۸/۱٠/۱۸

 

 شعری در رندان ژانویه ٢٠١٠

 .

اما

دریغ، دریغ

دریغ که شب بر بلندای غرور خود

از حقارت اینان

بر دشنه­ی صبح

       می گریست.

و صبوری،

نظاره گر حرکت سیال عشق

                     از نهان به اوج بود.

و آدمیان، هر کدام

         با دهانهای حیرتشان

چشمان منتظر

(منتظر هیچ کسی را)

          در سرگردانی یکدیگر تفسیر می کردند.

 

آری، در سکوت غم را می­توان شنید

می­توان حرف زد

می­توان خندید

اما،

دریغ که با ما

           درد بزرگی زاده شده

دردی که از آن می­توان، هیچ نگفت.

و دردا

که آدمیان غم هایشان

و شادی هایشان

به تساوی قسمت نشده.

 

 

منصوره اشرافی

  نظرات ()
خانه ام ابریست نویسنده: - سه‌شنبه ۱۳٩۱/٢/۱٢

 

آی نی زن که ترا آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟

  نظرات ()
داروگ ! نویسنده: - دوشنبه ۱۳۸۸/٩/۳٠

 

 

قاصد روزان ابری، داروگ! کی می رسد باران؟

  نظرات ()
همچون بنفشه ای نویسنده: - یکشنبه ۱۳۸٧/٦/٢٤

 

 ...

همچون بنفشه ای

به موسم بهار

اما به زیر برف

ماندم.

و طاقت آوردم.

 

خورشید من کجاست؟

تا برفها را آب کند.

  نظرات ()
حاشیه ای در متن! نویسنده: - پنجشنبه ۱۳۸٧/٦/٢۱

 

انسل آدامز

 

حاشیه زندگی برای ما مهم تر است یا متن آن؟

شاید متن زندگی برایمان مهم تر باشد، اما افسوس که همیشه به حاشیه بیشتر می پردازیم و آن را دوستتر داریم.

ضرب المثلی آلمانی  می گوید: (einmal ist keinmal) به معنی  یکبار یعنی هیچ بار.

 زندگی ما هم یک بار است  یعنی هیچ بار و در این هیچ بار هرگز فرصتی برای تصحیح متن و ویرایش آن نخواهیم یافت.

 

  نظرات ()