تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)

بگذار آفتاب من پیراهنم باشد

     غروب ماه_ انسل آدامز

          

 

  بگذار 
                           آفتاب من 
                                   پیرهن ام باشد 
              و آسمان من 
                                         آن کهنه کرباس بی رنگ. 

              بگذار
                بر زمین خود بایستم
                     بر خاکی از براده ی الماس و رعشه ی درد.

                بگذار سرزمین ام را 
                     زیر پای خود احساس کنم 
                                     و صدای رویش خود را بشنوم:

           رپ رپه ی طبل های خون را 
                                              در چیتگر 
                 و نعره ی ببرهای عاشق را 
                                              در دیلمان. 

                وگرنه چه هنگام می زیسته ام؟
                          کدام مجموعه ی پیوسته ی روزها و شبان را من؟

 

احمد شاملو

+   ; ٩:٥٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳٩۳/٩/۱٦

یک شعر _ رندان ژانویه 2010

 

 شعری در رندان ژانویه ٢٠١٠

 .

اما

دریغ، دریغ

دریغ که شب بر بلندای غرور خود

از حقارت اینان

بر دشنه­ی صبح

       می گریست.

و صبوری،

نظاره گر حرکت سیال عشق

                     از نهان به اوج بود.

و آدمیان، هر کدام

         با دهانهای حیرتشان

چشمان منتظر

(منتظر هیچ کسی را)

          در سرگردانی یکدیگر تفسیر می کردند.

 

آری، در سکوت غم را می­توان شنید

می­توان حرف زد

می­توان خندید

اما،

دریغ که با ما

           درد بزرگی زاده شده

دردی که از آن می­توان، هیچ نگفت.

و دردا

که آدمیان غم هایشان

و شادی هایشان

به تساوی قسمت نشده.

 

 

منصوره اشرافی

+   ; ٩:٠٢ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸۸/۱٠/۱۸

خانه ام ابریست

 

آی نی زن که ترا آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟

+   ; ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۳٩۱/٢/۱٢

داروگ !

 

 

قاصد روزان ابری، داروگ! کی می رسد باران؟

+   ; ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸۸/٩/۳٠

همچون بنفشه ای

 

 ...

همچون بنفشه ای

به موسم بهار

اما به زیر برف

ماندم.

و طاقت آوردم.

 

خورشید من کجاست؟

تا برفها را آب کند.

+   ; ۱۱:٠٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٧/٦/٢٤

حاشیه ای در متن!

 

انسل آدامز

 

حاشیه زندگی برای ما مهم تر است یا متن آن؟

شاید متن زندگی برایمان مهم تر باشد، اما افسوس که همیشه به حاشیه بیشتر می پردازیم و آن را دوستتر داریم.

ضرب المثلی آلمانی  می گوید: (einmal ist keinmal) به معنی  یکبار یعنی هیچ بار.

 زندگی ما هم یک بار است  یعنی هیچ بار و در این هیچ بار هرگز فرصتی برای تصحیح متن و ویرایش آن نخواهیم یافت.

 

+   ; ٧:٥٩ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٧/٦/٢۱