تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)
از کتاب دالان ها نویسنده: - دوشنبه ۱۳٩٥/٤/٢۱

هر زندگی شکلی دارد. بعضی زندگی‌ها به شکل یک خط راست افقی است، بعضی‌ها اریب رو به بالا یا پایین، بعضی‌ها خط عمودی، بعضی‌ها خط شکسته، بعضی‌ها خطوط زیگزاگ، بعضی‌ها خط منحنی و بعضی زندگی‌ها دو سر خط‌شان به هم می‌رسند مثل یک دایره.

---

منصوره اشرافی- از کتاب " دالان ها"

  نظرات ()
"شام" - کتاب " دالان ها" نویسنده: - سه‌شنبه ۱۳٩٥/٤/۱

 

"شام"
مرد ماهیتابه‌ی نیمرو را روی میز گذاشت. زن از گوشی موبایلش سمفونی «موزارت» را پخش می‌کرد. مرد دنبال شمع گشت. نداشتند. چراغ مطالعه‌ی کوچکی را آورد روی قفسه‌های کتاب ِ در اتاق نشیمن گذاشت و سرش را آن‌قدر به پایین خم کرد تا نورش کم و ملایم شود.
بعد نشستند، زیر آن نور ملایم، با موزارت که بی‌وقفه می‌نواخت، نیمروی دو نفره را خوردند.
--------
منصوره اشرافی- کتاب " دالان ها" نشر شورآفرین 1395

  نظرات ()
بخشی از روایت "آقای نویسنده " ار کتاب "دالان ها&q نویسنده: - سه‌شنبه ۱۳٩٥/٤/۱

 


" آقای نویسنده"
یک
آخرین باری که با آقای نویسنده برخورد داشتم حدود یک سال پیش بود. وقتی ازش پرسیدم الان مشغول چه کاری است گفت چیزی می‌نویسم شبیه رساله. گفتم چرا رساله؟ گفت آخر من برگزیده شده‌ام و تمام. آنچه که باید برای پیروان‌ام به ارمغان بیاورم در این رساله خواهم نوشت. و من متوجه شدم که باز هم مثل همیشه حشیش اثر خودش را گذاشته و حسابی مغز آقای نویسنده به دوَران افتاده است. سر شام بود که حرف از موسیقی ایرانی بود و یکی از آهنگ‌های «ناظری» را می‌‌شنیدم. آقای نویسنده اعتراض خود را نسبت به صدای خواننده با در آوردن چند تا بع‌بع نشان داد و گفت که خرچران‌های دهاتی خیلی بهتر از «شجریان» می‌خوانند. به او توضیح دادم که الان خواننده شجریان نیست بلکه شهرام ناظری است. و بعد هم اضافه کردم که بهتر است وقتی از کسی خوشمان می‌آید زیاد بزرگش نکنیم و وقتی بدمان هم می‌آید شایسته نیست که او را با خاک یکسان کنیم و در حضیض قرار دهیم. گفت شما روشنفکرنما هستید و یکی از نشانه‌های روشنفکرنمایی طرفداری از شجریان است. گفتم من چندان از او خوشم نمی‌آید ولی صدایش را دوست دارم و برایم به‌عنوان هنرمند قابل احترام است.
آقای نویسنده که دَوَران مغزش با خوردن یک استکان کوچولوی مشروب شدت یافته بود به یک‌باره برافروخته شد و معترضانه گفت شما همه‌اش دوست دارید دیگران را تحقیر کنید و درحالی‌که وسایلش را درون کیفش می‌گذاشت گفت: بله من آدمی نارفیق، نامرد، حشیشی؛ زنباره و همه‌ی آن چیزهایی هستم که تصور می‌کنید. بله من بوی سگ می‌دهم و سپس در مقابل سکوت ما، دوباره گفت از من نخواهید اینجا بمانم، جای من اینجا نیست. کیفش را برداشت و تقریبا نیمه‌های شب بود که از خانه خارج شد. یکی دو ساعت بعد زنگ در به صدا در آمد. آقای نویسنده بود. بدون اینکه با کسی حرف بزند آهسته آمد کیفش را گوشه‌ای گذاشت و رختخواب شب‌های قبلش را پهن کرد و خوابید....
بخشی از روایت "آقای نویسنده " ار کتاب "دالان ها" - منصوره اشرافی

  نظرات ()
دالان ها نویسنده: - دوشنبه ۱۳٩٥/۳/۳

 

وارسی"
زن همان‌طور که کنار خیابان نشسته بود با عجله یک یک کیسه‌های پلاستیک را که درون آنها پر از لباس‌های درهم و برهم بود، وارسی می‌کرد. پسربچه و دختربچه‌ای بالای سرش ایستاده و نظاره می‌کردند.زن نسبتا پیر بود و بچه‌هایش لباس‌های کثیف و ژنده‌ای در برداشتند. زن هر پلاستیک را واژگون کرده روی آسفالت‌ها و لباس‌ها را با دقت ورانداز می‌کرد؛ آنهایی که به نظرش خوب بودند، دوباره درون پلاستیک می‌گذاشت. بعد که همه‌ی پلاستیک‌ها را زیر و رو کرد و لباس‌های به‌درد بخور را درون آنها جای داد، یک دسته لباس اضافی و به‌درد نخور را کنار جوی آب گذاشت.
همین‌طور داشتم تماشایش می‌کردم و او اصلا به اطرافش توجهی نداشت.
بعد بچه‌ها را دیدم پلاستیک‌ها را بر دوش گرفته و به سرعت دور شدند. زن را هم نفهمیدم به کدام طرف رفت. با خود گفتم لابد بچه‌ها از این که لباس تقریبا درست و حسابی‌تری گیرشان آمده خوشحال شده‌اند. بعد به ذهنم رسید که شاید یکی از آنها به دیگری خواهد گفت: ببین، این لباس‌ها را دیگر نمی‌فروشیم، اونارو تنمون می‌کنیم. خیلی قشنگن، نه؟
فردای آن روز دوباره دیدمشان. همان لباس‌های ژنده و کثیف دیروز تنشان بود و داشتند کارتون‌های خالی را از جلوی مغازه‌ها جمع می‌کردند.
------
منصوره اشرافی- از کتاب " دالان ها"
نشر شورآفرین 1395
  نظرات ()
یادداشتی از علیرضا ذیحق- نگاهی به کتاب دالان ها نویسنده: - دوشنبه ۱۳٩٥/٢/٢٧

نگاهی به کتاب " دالان ها " اثری از منصوره اشرافی 

رقص خنجر ها در دشتی مشوش / یادداشتی از علیرضا ذیحق


منصوره اشرافی را با شعرها ، نقاشی ها و نقد و تحلیل های ادبی اش می شناختم و ولی با چهره ی داستانگویی اش هیچ آشنایی نداشتم . کتاب " دالان ها " اما مرا با زاو یه ای دیگر از خلاقیت بدیع او همراه نمود و تصویری دیدم از نسلی سوخته که با آرمان هایش عجین بود و تاوان های سخت چون رگباری کوبنده هستی اش را از ریخت می انداخت . " دالان ها " مجموعه ای از روایت های داستانی است که برخی از نظر ساختاری چنان گیرا و تکنیکی کار شده که قصه ای تمام عیار می باشند و بعضی در حد روایت باقی می مانند و این نیز همگون خواسته های نویسنده است که دوست داشته چنین باشد و بیشتر ازآن که با فرم و ساختار درگیر باشد به بیان آلامی بپردازد که عمری در خفای دل اش پرورانده است و حالا می خواهد پروازش بدهد .
" دالان ها " بیش از آن که ما را با بن بست ها مواجه سازد به نوری تابان در انتها سوق می دهد و انسانی است که امید چون موجی در دل اش لبریز است و علیرغم همه ی ناکامی های نسلی که روزگاری جوان بوده و تا چشم باز کرده رقص خنجرها را شاهد بوده است که بر گرده ها فرود می آمده و اگر امروزه روز بودنی را شاهد است شانش و اتفاقی بیش نیست . 
منصوره اشرافی در " دالان ها " ما را از تو در توهای راهی گذر می دهد که شاهد کتاب سوزان ها و گداختن روح و روان قبیله ای هستیم که چشم و چراغ آینده بودند و حالا که دنبالشان می گردی جز این که بدانی حتی استخوانهاشان نیز پودر شده اند چیزی دستت را نمی گیرد . اما همه ی کتاب این نیست ورسالتی بس شگرف را بر دوش می کشد و از زن ها چنان زیبا و عمیق سخن می گوید که مثل شعله ی ماهی پرتلاطم ، کتاب را از نور می آکَنَد . از مردانی سخن می گوید که به اغوای زنان می اندیشند بی آن که به ظرافت روح آانان وقوف یابند ویا که ب زخم و رملال دل آنها مرهمی باشند ." زنانی که زندگی را همچنان دوست داشته و دارند و چون وظیفه ای فراموش نشدنی آن را به پایان می رسانند ."
منصوره اشرافی در داستان " مردگان زنده " بی آن که بخواهد از فلسفه نوشتن " دالان ها " سخن بگوید ناخود آگاه بر اساس ضرورت محتوایی چنین می گوید :
" سال های سال بود که فقط با خودم حرف می زدم . اما اکنون به یکباره مصمم شدم که همه ی حرف هایم را بنویسم همه ی شرح ملال هایم را بنویسم چرا که و قتی هیچ معنایی برای زندگی پیدا نمی کنم باید زندگی هایی را بنویسم که پر از معنا هستند . چرا که بدین ترتیب شاید دیگر نیازی به جستجو برای یافتن معنای زندگی نخواهم داشت . شاید زندگی کردن محض خاطر دیگران ، از زندگی کردن محض خاطر خویشتن ، آسانتر باشد ..."
منصوره اشرافی ، شاعر ، نویسنده و نقاشی است که به هربّعدی از خلاقیت اش نگاه می کنی با انبوهی فروزان از ستاره هایی روبرو هستی که ماندگاری شان در درخشندگی تعهدی است که بر پیشانی آنان تلأ لؤ دارد و همیشه حرفی از انسانیت برآنان جاری است . من در" دالانها " خلوت می کردم و بعضی از نوشته ها ها را به خاطر نثر زیبا و محتوایی که روح من را نشانه می گرفت و آلام و شادیهایم را در آن می دیدم چند باره می خواندم و در هر خوانشی به عمقی دیگر دست می یافتم . به قول نویسنده " مشوش شده و به جستجوی آرامش از دست رفته بر می آمدم ." در" دالان ها " چنانچه نویسنده نیز متذکر شده " مرزی میان خاطره ، رویا و واقعیت وجوندارد " و این ویژگی سبب گردیده که تو به گنجی دست یابی که آسان آن را از دست ننهی . *

*دالان ها ، منصوره اشرافی ، چاپ اول : 1395، نشر شور آفرین – تهران 
** مطالب داخل گیومه از کتاب " دالان " هاست .

 

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=225172727867469&id=100011242305290

  نظرات ()
خبرگزاری کتاب ایران - دالان ها نویسنده: - چهارشنبه ۱۳٩٥/٢/۱٥


 
 
  نظرات ()
دالان ها نویسنده: - پنجشنبه ۱۳٩٥/٢/٢

 

" دالان ها" به زودی ...

 

 

  نظرات ()