تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)
یادداشتی در رابطه با متوقف شدن فعالیت سایت فرهنگی هفتان نویسنده: - سه‌شنبه ۱۳۸٧/۱۱/۱٥

چرا خوابگرد باید بخوابد؟

هر دریچه ای که  چشمهای ما را به سوی فرا گرفتن و به سمت آگاهی فرهنگی بگشاید ارزشمند است .

 هفتان سایتی است که روزانه هزاران نفر از طریق آن در جریان  تحولات فرهنگی و هنری ایران و جهان قرار می گیرند .  در جهانی که  اطلاع رسانی از مهمترین چیزها محسوب میشود ، بسته شدن دریچه ای  چون هفتان در واقع به نحوی محروم کردن گروهی بی شمار از دوستداران فرهنگ و هنر از تحولات این مقوله است.

اگر  خواهان رشد فرهنگی هستیم باید هر روز دریچه هامان را بزرگتر ، وسیع تر و گسترده تر کنیم نه آنکه  ببندیمشان.

 براستی که آنچه خوابگرد نوشته دردناک است . در عصری که همه شتابان در پی فراگرفتن هستند او محکوم به خوابیدن شده است .

  در عصر و دورانی که چشمها همواره برای بیدار بودن و برای بیدار ماندن تلاش می کنند و در روزگاری که همه چیز برای بدست آوردن آگاهی شتاب و سرعتی روز افزون به خود گرفته اند در زمانه ای که اگر لحظه ای بایستیم و یا درنگ کنیم  ساعتها و شاید ماهها و سالها از  دیگرانی که با شتاب در حرکتند عقب می مانیم  . در جایی که می خواهیم و مدعی این هستیم که باید برتر باشیم و باید رشد کنیم و باید همه چیز را بدانیم و بشناسیم و از آن آگاه باشیم ، چگونه می توانیم با محروم کردن خود از یافته ها به این امر دست پیدا کنیم .

 یکی از  نشانه های رشد فرهنگ و فاصله گرفتن از عقب  ماندگی فرهنگی ، دست یابی آسان و سریع و به موقع از تحولات و جریانات فرهنگی در تمام دنیاست .به عنوان  کاربر استفاده کننده از هفتان اگر دوست داریم که به خواب نرود و اگر دوست داریم که هر دریچه روشنی بسته و تاریک نشود  برای بدست آوردن این دوست داشتنمان تلاش کنیم و اگر می خواهیم که  هفتان که یکی از معتبر ترین سایتهای اطلاع رسانی و فرهنگی بود دوباره بیدار شود خواستار این  باشیم که  قادر باشد همچنان به فعالیت خود ادامه دهد. و یا اینکه حداقل مشخص شود که چرا و به چه دلیلی هفتان باید بسته شود؟

 در این برودتی که چشمان باز را به سوی خوابیدن  می کشاند تلاش کنیم که  شاید هیچ چشمی هر گز به بسته شدن نیندیشد.

____________

شماره جدید رندان  منتشر شد.

 

.

تیزی برنده ی سنگی

                     گاه گاه

به یادم میآورد

سنگلاخ و پای برهنه را.

 

چه شوخی زشتی!

کفش هایم را، کجا قایم کرده خدا.

 

                                                                        ( از مجموعه در دست انتشار )

 

شماره جدید رندان نشریه ادبی ویژه ی شعر منتشر شد.

این شعر به همراه دو شعر دیگر در  این شماره  رندان(رندان ماه فوریه) درج شده است.

 

  نظرات ()