تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)

اگر او او نماید...

عماد الدین نسیمی

 

 

اگر او او نماید         رخ چون مه             مه خور خور

شود               از از جمالش لش          مه و خور خور منور ور

منش            مه مه نگویم یم                 که مه مه را نباشد شد

دو گیسو سو                 مسلسل سل              دو طره ره معنبر بر

یکی چینی                    ز جعدش دش                  اگر که که گشایدید

شود             از از نسیمش مش                    دماغم غم معطر طر

زخانش نش              چو لا لا لا               دو چشمش مش                چو نرگس گس

دهانش نش              چو پسته ته            لبانش نش          چو شکر کر

عرق رق می کند            گل گل ز رویش یش               به بستان تان

خجل            جل می شود ود ود            ز قدش دش صنوبر  بر

مرادم دم              جز او  او  نباشد شد              که باشد شد

وصالش لش               به عمرم رم             دمی می می میسر سر

دلم لم           خوش نخواهد هد شدن          با کلامش مش

مشرف  رف             اگر گردد               او به تحسین  سین دلبر بر

از این سان سان غزلها ها                 نسیمی می بگفتا تا

موشح شح            مسجع جع            مرصع صع      مکرر رر

 

عماد الدین نسیمی شروانی

 

+   ; ۳:٥۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩٠/٤/٩

یک شعر

 

اگر او او نماید         رخ چون مه             مه خور خور

شود               از از جمالش لش          مه و خور خور منور ور

منش            مه مه نگویم یم                 که مه مه را نباشد شد

دو گیسو سو                 مسلسل سل              دو طره ره معنبر بر

یکی چینی                    ز جعدش دش                  اگر که که گشایدید

شود             از از نسیمش مش                    دماغم غم معطر طر

زخانش نش              چو لا لا لا               دو چشمش مش                چو نرگس گس

دهانش نش              چو پسته ته            لبانش نش          چو شکر کر

عرق رق می کند            گل گل ز رویش یش               به بستان تان

خجل            جل می شود ود ود            ز قدش دش صنوبر  بر

مرادم دم              جز او  او  نباشد شد              که باشد شد

وصالش لش               به عمرم رم             دمی می می میسر سر

دلم لم           خوش نخواهد هد شدن          با کلامش مش

مشرف  رف             اگر گردد               او به تحسین  سین دلبر بر

از این سان سان غزلها ها                 نسیمی می بگفتا تا

موشح شح            مسجع جع            مرصع صع      مکرر رر

 

عماد الدین نسیمی شیروانی

 

 

+   ; ۱٠:٢٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸۸/۱۱/۸

من عاشق شمع رخ یارم، چه غم از نار

 

 

مشتاق گل، از سرزنش خار نترسد

جویان رخ یار، ز اغیار نترسد

عیار دلاور که کند ترک سر خویش

از خنجر خونریز و سر دار نترسد

آنکس که چو منصور زند لاف انالحق

از طعنه نامحرم اسرار نترسد

ای طالب گنج و گهر از مار میندیش

گنج و گهر، آن برد که از مار نترسد

گر بی بصری می کند انکار من از عشق

سهل ست، چه غم، عاشق از انکار نترسد

در کار غم عشق تو دانی که کند سر؟

آن عاشق سر گشته که از کار نترسد

در عشق تو بیم سرو جانست ولیکن

ای دلبر، از اینها، دل عیار نترسد

من عاشق شمع رخ یارم، چه غم از نار

پروانه دلسوخته از نار، نترسد

اندیشه ندارم ز رقیبان بد اندیش

از خار جفا، عاشق گلزار نترسد

در سایه عشق، ایمن از آنست نسیمی

کان شیر دل از عشق جگر خوار نترسد

عمادالدین نسیمی

_______________

پ. ن   عمادالدین نسیمی شاعر و یکی از مهمترین رهبران جنبش "حروفیه" در قرن هشتم بود.

+   ; ٦:۱۸ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸۸/٩/٢۱