تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      یادداشت های اهور (یادداشت های منصوره اشرافی درباره هنر و ادبیات)
یک شعر از پابلو نرودا نویسنده: - یکشنبه ۱۳۸۸/٩/۸

 

 

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.


به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.


به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ...


اگر روزمرّگی را تغییر ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.


تو به آرامی آغاز به مردن می‏کنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر می‌کنند،
دوری کنی . . .

 

 

تو به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر هنگامی که با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی،
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگی‏ات
ورای مصلحت‌اندیشی بروی . . .


امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری کن!
نگذار که به آرامی بمیری.

 

پابلو نرودا _ ترجمه احمد شاملو

  نظرات ()
تشکر نویسنده: - چهارشنبه ۱۳۸٥/٩/٢٢

 

 

آقای سعید کاشانی با مطلبی در سایتشان (فل سفه) مرا کلی شرمنده کردند.  .

http://www.fallosafah.org/main/weblog/item_view.php?item_id=117

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

شعری از پابلو نرودا:

 

 

شاید نبودن  بودن باشد

                      بی حضور تو

بی آنکه تو به چیدن نیمروز روی

گویی که نیلگون گلی باشد

                     بی آنکه تو گام نهی

دیر تر بر مه و خشت ها

بی آ ن نور که بر دست های خود داری

نوری که شاید دیگران زرینه اش نبینند

نوری که شاید کسی نداند

که چون سر چشمه ی سرخ گل سرخی می روید.

بی آنکه باشی ؛

باری ؛

بی آنکه آمده باشی

نا غافل؛

شور آفرین ؛

تا زندگانی مرا بشنا سی.

تند باد بو ته ی گل سرخ ؛

گندم باد؛

زان پس هستم ؛

زیرا تو هستی؛

زان پس هستی؛

هستم و هستیم؛

و به پاس عشق خواهم بود؛

خواهی بود ؛

خواهیم بود.

                                                         

 

 

پابلو نرودا در سال ۱۹۰۴ در شیلی بدنیا آمد. شعر او شعری انقلابی و سنت شکن محسوب می شود.مجموعه شعر (آواز همگانی) او شعر راستین حماسی قاره امریکا و به معنایی فراخ تر شعر تمام بشریت است. 

نرودا روز ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۷۳ ؛دوازده روز پس از سقوط آلنده در سانتیاگو در گذشت.

 

 

 

 

 

  نظرات ()
یک شعر_ نرودا نویسنده: - سه‌شنبه ۱۳۸٥/۱/٢٢

 

 

POETRY

And it was at that age...Poetry arrived
in search of me. I don't know, I don't know where
it came from, from winter or a river
I don't know how or when
no, they were not voices, they were not
words, nor silence
but from a street I was summoned
from the branches of night
abruptly from the others,
among violent fires
or returning alone,
there I was without a face
and it touched me.
I did not know what to say, my mouth
had no way
with names
my eyes were blind
and something started in my soul
fever or forgotten wings
and I made my own way
deciphering
that fire
and I wrote the first faint line
faint, without substance, pure
nonsense
pure wisdom
of someone who knows nothing
and suddenly I saw
the heavens
unfastened
and open
planets
palpitating planations
shadow perforated
riddled
with arrows, fire and flowers
the winding night, the universe
And I, infinitesmal being
drunk with the great starry
void
likeness, image of
mystery
I felt myself a pure part
of the abyss
I wheeled with the stars
my heart broke free on the open sky



Pabllo Neroda

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

 

دوست من!

برای خوب دویدن؛میدان لازم است. انسان قفسه نیست که هر وقت هر دارویی را که بخواهداز یکی از جعبه های معین آن بیرون بکشد. به گمانم کمتر کسی اگر به وضع زندگی من بود قادر به ادا مه حیات می شد و کسی جز خود من نمی داند چطور و چرا.

درست مثل داروهای رطوبت زده شده ام . برای من حرارت و افتاب کافی و اسمان؛ که متاسفانه ابری است و من به خوبی می دانم که این ابرها در همه وقت و زمانئ بو ده اند. بعضی از روی دریاها بلند می شوند؛بعضی از روی مردابها و جاهایی که نمی دانند کجاست و مرغابی های ترسو در کجاهای ان منزل دارند. باید در حساب گرفت که دنیا جای چشم دریده هایی هم که افتاب نمی خواهند هست؛آنها هم سهم می برند.

جوری برای زندگی کردن خود دست و پا می کنم که خودم خنده ام می گیرد.مثل کبوتر هایی که از پرواز طولانی برگشته ؛ زیاد پرسه زده اند.

در دایره امکان همه ما را به مثابهی یک مشت ریزه خوار مفلوک و عاجز به هم ریخته اند. پر از فکرهای علیل و طولانی برای رهایی.معنی کمال را در پیرامون این بهم خوردگی ها برای پیدا کردن یک توانایی مختصر باید به دست آورد.

آنچه دائمی ست همین حرکت است از برای همان توانایی یا کمالی که گفتم.از نوشتن دست بر می دارم. رفتم به سر وقت آب دادن بوته هایی که با دست خودم آنها را کاشته ام. در صورتیکه من تابستان به ییلاق می روم و می ماند برای دیگران؛ نمی دانم چرا  وقت مرا می گیرد؟

                                 خدا حافظ شما

                                   دوست شما  ــفروردین ماه ۱۳۳۴ـــنیما یوشیج

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

قابل توجه فمینیستهای محترم!

تا به حال به کلمات (مرد) و (زن)  وبه معنای آن دقت کرده اید؟

در کتاب لغت در جلوی کلمه زن نوشته شده است : مقابل مرد؛ امر فاعل از زدن

( به این فعل زدن دقت کنید!)

ودر معنای کلمه مرد نوشته شده: مقابل زن ؛ کنایه از مردم دلیر ـ انسان کامل

  نظرات ()
نرودا نویسنده: - یکشنبه ۱۳۸٤/۱٢/٢۱

آه نرودا ! نرودای عزیز!

هر چند که زیباترین شعر ها را سروده ای  ؛ اما بعضی از کلماتت اکنون برایم خواندنش دشوار می نماید...شاید که آن چنان غرقه در عشق و آرمان بودی که خود نیز ندانستی چرا این چنین گفتی.

نرودای عزیز باید بهت بگم که عشق از دیدگاه مردانه در یک جامعه مرد سالار همین طوری بیان می شه.

منو ببخش!

 

 

.... 

این منم ؛ عشق من؛

که حلقه بر در می کوبد

روح نیست

همان نیست که روزی

بر استان پنجره ات ایستاد

در را می شکنم

درون زندگیت می آیم

می ایم تا در روحت زندگی کنم

و تو نمی توانی با من سر کنی.

 

باید در را به روی من باز کنی

باید از من اطا عت کنی

باید چشمانت را باز کنی

تا من درون آنها به جستجو در ایم

باید ببینی من چگونه می روم

....

نترس

من به تو تعلق دارم

اما

نه مسافرم نه گدا

من ارباب توام...

 

ـــــــــــــــــــــــــ

  نظرات ()
نرودا نویسنده: - پنجشنبه ۱۳۸۳/٢/۳۱

شاید نبودن  بودن باشد

                      بی حضور تو

بی آنکه تو به چیدن نیمروز روی

گویی که نیلگون گلی باشد

                     بی آنکه تو گام نهی

دیر تر بر مه و خشت ها

بی آ ن نور که بر دست های خود داری

نوری که شاید دیگران زرینه اش نبینند

نوری که شاید کسی نداند

که چون سر چشمه یسرخی گل سرخی می روید.

بی آنکه باشی ؛باری ؛ بی آنکه آمده باشی

نا غافل؛شور آفرین ؛ تا زندگانی مرا بشنلسی.

تند باد بو ته ی گل سرخ ؛گندم باد؛

زان پس هستم ؛زیرا تو هستی؛

زان پس هستی؛هستم و هستیم؛

و به پاس عشق خواهم بود؛خواهی بود ؛خواهیم بود.

                                                           پابلو نرودا

پابلو نرودا در سال ۱۹۰۴ در شیلی بدنیا آمد. شعر او شعری انقلابی و سنت شکن محسوب می شود.مجموعه شعر (آواز همگانی) او شعر راستین حماسی قاره امریکا و به معنایی فراخ تر شعر تمام بشریت است.

نرودا روز ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۷۳ ؛دوازده روز پس از سقوط آلنده در سانتیاگو در گذشت.

  نظرات ()
مطالب اخیر شعر شعر بهار شعر شعز شعر شعر زندگی در نوستالژی گذشته شعر شعر
کلمات کلیدی وبلاگ شعر (۳٢٩) حاشیه زندگی (۱٦۱) یادداشت ادبی (۱۳۳) اجتماع (٧٩) خبر (٦٩) نقاشی (٤٦) نیما یوشیج (۳٠) زن (٢٩) ماهنامه رندان (٢٩) نشر (٢۳) وبلاگ نویسی (٢٢) دیدگاه هنری ادبی (٢٢) احمد شاملو (٢۱) این تاج خار (۱٥) ماهنامه مارال (۱٥) نشر شورآفرین (۱۳) حسین جوان (۱٢) فمنیسم (۱٢) علیرضا ذیحق (۱٢) نمایشگاه کتاب (۱۱) غزاله علیزاده (۱۱) ماهنامه ماندگار (۱۱) مهرسان جوان (۱٠) و خنیاگران چه غمین پرده می کشند بر اسرار این فریب (۱٠) مرگ خلاصه شد (۱٠) نفس های پنهان (۱٠) سیمون دوبوار (۱٠) خورشید من کجاست؟ (٩) فروغ فرخزاد (٩) دریغا از عشق (٩) میلان کوندرا (۸) وازنا (۸) سهراب سپهری (۸) اکتاویو پاز (٧) انتخابات ریاست جمهوری (٧) سارتر (٧) معشوق بی صدا (٧) دالان ها (٧) سینما (٦) آنسل آدامز (٦) سکوت سپری شده (٦) سرور جوان (٥) نرودا (٥) موسیقی (٥) فلسفه (٥) عکاسی (٥) نیچه (٥) نقد و بررسی (٥) آتی بان (٥) آلبر کامو (٥) چه گوارا (٥) ماهنامه فریاد (٥) خبرگزاری ایبنا (٤) ماهنامه گذرگاه (٤) منصوره اشرافی (٤) فرشته ای در خانه (٤) در جست و جوی هویت (٤) فریاد بلند عصیان (٤) سیمین دانشور (٤) عطار (٤) داستان (٤) در جستجوی هویت فراموش شده (٤) در تاریکی سوزان (٤) در برزخ تساوی (۳) روسپییان سودا زده من (۳) سالینجر (۳) آلبا دسس پدس (۳) مهدی اخوان ثالث (۳) مارکز (۳) سینمای مستند (۳) گفتگو (۳) بهار (۳) ناظم حکمت (۳) نوبل (۳) آیدا (۳) رضا قاسمی (۳) عباس معروفی (۳) 8 مارس (۳) شور آفرین (۳) عمادالدین نسیمی (۳) سایت والس (۳) مهراوه جوان (۳) saturated darkness (۳) خبرگزاری ایسنا (۳) آنتونیو بوئرو بایخو (۳) چراغها را من خاموش می کنم (۳) زیستن از نوع اول (۳) سپنج (۳) فالکنر (۳) سیاوش شاملو (٢) میشل فوکو (٢) مهرهرمز (٢) فرانسیسکو گویا (٢) سرگی یسنین (٢) مایاکوفسکی (٢) حسین منصوری (٢) خبرگزاری ایانا (٢) در انتظار گودو (٢) سایت ادبی دیباچه (٢) سایت مرور (٢) پاییز را به خاطر بادهایش (٢) غزلیات شمس (٢) غلامحسین ساعدی (٢) نزار قبانی (٢) برتولت برشت (٢) ساموئل بکت (٢) حلاج (٢) ریلکه (٢) لورکا (٢) نوروز (٢) مولانا (٢) شریعتی (٢) ایلنا (٢) منوچهر آتشی (٢) سال بلوا (٢) من ری (٢) عین القضات (٢) یاشار احد صارمی (٢) ژاک پره ور (٢) کیان وش شمس اسحاق (٢) ناتور دشت (٢) یانیس ریتسوس (٢) لنگستون هیوز (٢) گالری ثالث (٢) شبهای تهران (٢) والتر بنیامین (٢) جایزه شعر زنان (٢) حرفهای همسایه (٢) سایت کارگاه (٢) علیرضا بهنام (٢) اسماعیل خویی (۱) طاهر صفار زاده (۱) انقلاب فرهنگی (۱) نیکول فریدنی (۱) هومن بابک نیا (۱) آنتونیونی (۱) تعزیه در نقاشی (۱) تی اس الیوت (۱) وردی که بره ها می خوانند (۱) فرد زینه مان (۱) اروفه (۱) ژان کوکتو (۱) رومن پولانسکی (۱) مکرمه قنبری (۱) اکسپرسیونیسم (۱) خوزه کراویرینها (۱) ژان کریستف (۱) مسیح باز مصلوب (۱) نیکوس کازانتاکیس (۱) سعید سلطانپور (۱) نازنین نظام شهیدی (۱) قیصر امین پور (۱) هیوا مسیح (۱) محمود دولت آبادی (۱) رادیو زمانه (۱) پروست (۱) آلن دوباتن (۱) پینک فلوید (۱) عشق و ازدواج (۱) لوح (۱) ابراهیم گلستان (۱) ویتگنشتاین (۱) پیانیست (۱) خبر گزاری فارس (۱) کلود لانزمن (۱) تفکیک ارزشگذاری ادبی (۱) man ray (۱) پل نیومن (۱) فریدا کالو (۱) بوی پاییز (۱) هنری مور (۱) شهرنوش پارسی پور (۱) خلیل پاک نیا (۱) صالح نجفی (۱) تیرداد نصری (۱) رسانه (۱) کلیدر (۱) زرتشت (۱) اصغر فرهادی (۱) فقر (۱) صادق هدایت (۱) حافظ (۱) سعدی (۱) مشهد (۱) یداله رویایی (۱) اسکار (۱) خبرگزاری مهر (۱) رومن گاری (۱) آرمانگرایی (۱) دادائیسم (۱) رومن رولان (۱) مارسل پروست (۱) اوباما (۱) شطرنج (۱) برگمن (۱) شیرین عبادی (۱) اورهان پاموک (۱) تکثیر غیر قانونی (۱) obama (۱) یوش (۱) ایسنا (۱) روسو (۱) روزنامه شرق (۱) شفیعی کدکنی (۱) جایزه صلح نوبل (۱) هشت مارس (۱) اکبر رادی (۱) صدام (۱) آدونیس(علی احمد سعید) (۱) دیدگاه هنری ادبی نهم (۱) دیدگاه هنری ادبی دهم (۱) شهرگان (۱) ناظم حکمت (۱) بهار 1390 (۱) نعمت آزرم(میرزازاده) (۱) روزنامه شهرآرا (۱) شهریار گلوانی (۱) قاسم صنعوی (۱) سمانه مرادیانی (۱) علیرضا اجلی (۱) سایت کافه داستان (۱) سالمرگی (۱) mansourehgallery (۱) محمد مسافر (۱) ذر برزخ تساوی (۱) in the purgatory of equatliy (۱) نشر آرست (۱) جدایی نادر از سیمین (۱) سایت صحنه ها (۱) سهراب رحیمی (۱) sohrab rahimi (۱) موسسه نقد حرفه ای (۱) کارل سندبرگ (۱) کته کولویتز (۱) kathe kollwitz (۱) کتابناک (۱) روسپیان سودازده من (۱) فرانس مارک (۱) اسبهای آبی (۱) مسعود حاجی حسن (۱) باقر پرهام (۱) holding on to myself (۱) peter callesen (۱) نلسون آلگرن (۱) ده شب شعر (۱) انیستیتو گوته (۱) مهر 1356 (۱) ماهنامه کارنامه (۱) محمد تهرانی (۱) دکتر بهار و خواستگار مرده (۱) معصومه سیحون (۱) ماهنامه پل ادبی (۱) سایت هنری نقش آوا (۱) سایت ادبی خزه (۱) سایت فرهنگی هفتان (۱) فلا هرتی (۱) آلینوش طریان (۱) دل آرا دارابی (۱) کلاوس اشتریگل (۱) فلسفه و عرفان (۱) اصغر الهی (۱) م ـ آزاد (۱) رضا سعیدی (۱) مارگو ت بیکل (۱) اورهان ولی (۱) مهران صدرالسادات (۱) سعید کاشانی (۱) سایت فل سفه (۱) ویکتور خارا (۱) ایولین رید (۱) افسردگی عمیق تر (۱) روزنا (۱) گلستانه (۱) مجتباپورمحسن (۱) مجله دنیای سخن (۱) قره العین (۱) نادر مشایخی (۱) شب موتسارت (۱) روزنامه همبستگی (۱) ژیژک (۱)
دوستان من دیدگاه - Diddgah Mansoureh Ashrafi Gallery مهرسان جوان سرور حوان خسین حوان خسین حوان پرتال زیگور طراح قالب