یک شعر

تو که می آیی

بهار می آید،

گل می تابد، 

ستاره می درخشد

بید بنان ،

آویخته گیسوان

غرقه در زرینه ی آفتاب می شود

زنبورها ولوله می کنند

شهدها لبریز می شود

پرندگان شتابان و بی وقفه، 

         جفت خود را صدا می کنند

و زمستان، 

میان این همه هیاهو،

در پرتوی شامگاهی ماه

             چه گرم

               به خواب می رود.

--

منصوره اشرافی- کتاب«شعرهای سکوت»

نشر آفتاب 2018

/ 0 نظر / 96 بازدید