یک شعر

 

دیواری فرو پاشیده

ویرانه ای, بر جا

بوم خوش آواز

بر بام

 

ماه بر آسمان

مهتابی سرد, می پاشد

 

باغ, سوخته

و درختان عطشان

 

پرنده ای تنها

سر در بال خویش

با زخمی

در آواز فرو خورده اش.

 

منصوره اشرافی

/ 0 نظر / 10 بازدید