شعر

از والت ویتمن  ترجمه سیروس پرهام
______
سرودها بپراکنید
اینجا همه انزوا و خاموشی است, سرودهای شب
سرودهای عشق مهجور. سرودهای مرگ.
سرودهایی که در پرتوی وامانده ی زرد میرنده طنین افکن است
در پرتو آن ماه که چیزی نمانده به دریا فرو افتد.
ای سرودهای بی پروای نومید.
/ 0 نظر / 73 بازدید