یک شعر

.

 

 

ای شب،

ای شب  نرم و سبکبال

              می خرامی در کنارم

 

ای شب،

ای اندوه جاوانه ی همیشگی

ای تیره گی مدام

که مرا در خود پنهانی

 

ای شب،

آن هنگام که در خلوت های دورت

ستاره ای رخشان،

                   طلوع می کند

و می بارد بر سینه خاک،

              هم چون آذرخشی بی تاب

جان بی قرار مرا

                    نیز،

                        دریاب.

 


منصوره اشرافی- از کتاب" شعرهای سکوت" - نشر آفتاب 2018

/ 0 نظر / 55 بازدید